Powered by GDrim
  • "Το budo δεν είναι το να ρίχνουμε τον αντίπαλο με τη δύναμή μας. Ούτε είναι ένα εργαλείο για να οδηγήσουμε τον κόσμο σε καταστροφή από τα όπλα. Το αληθινό budo είναι να δεχθούμε το πνεύμα του Σύμπαντος, να κρατήσουμε την ειρήνη στον κόσμο, να παράγουμε, να προστατεύουμε και να καλλιεργούμε σωστά, όλα τα πράγματα στη φύση" Μorihei Ueshiba
  • "Θεωρώ πιο γενναίο εκείνον που κυριαρχεί στα πάθη του από εκείνον που κυριαρχεί στους εχθρούς του. Η δυσκολότερη νίκη είναι εκείνη ενάντια στον ίδιο σου τον εαυτό" Αριστοτέλης
  • Keep One Point
  • Relax Completely
  • Keep Weight Underside
  • Extend Ki

Το Aikido δεν είναι σπορ. Είναι μια μέθοδος εκμάθησης, μια εκπαιδευτική διαδικασία για την εξάσκηση του μυαλού, του σώματος και του πνεύματος. Η τεχνική δεν είναι ο αληθινός στόχος, αλλά ένα εργαλείο για προσωπική καλλιέργεια και πνευματική ανάπτυξη.
Ένα dojo του Aikido δεν είναι ένα γυμναστήριο. Δεν είναι ένα μέρος για την παρουσίαση του «εγώ» του καθενός, αλλά ένα μέρος για την ανάταση και την κάθαρση του σώματος, του μυαλού και του πνεύματος.
Η σωστή συμπεριφορά σεβασμού, ειλικρινείας και ταπεινότητας και η κατάλληλη ατμόσφαιρα είναι απαραίτητα στην διαδικασία εκμάθησης και αφού το Aikido είναι μια πολεμική τέχνη είναι απαραίτητα για την ασφάλεια του κάθε ασκουμένου.
Από το βιβλίο: AIKIDO and the Harmony of Nature, Mitsugi Saotome

Ιστορία

Η ιστορία του αϊκίντο είναι συνδεδεμένη με το πρόσωπο του Μοριχέι Ουεσίμπα (1883-1969), μιας από τις πιο διακεκριμένες φυσιογνωμίες των του 20ου αιώνα. Ο Ουεσίμπα πέρασε τις πρώτες τρεις δεκαετίες της ζωής του μελετώντας διάφορες πολεμικές τέχνες (κυρίως το τζουτζούτσου της σχολής Ντάιτο-ρίου αλλά και κεντζούτσου –ξιφασκία– και άλλα στιλ πάλης) και από τα μέσα της δεκαετίας του '30, άρχισε να διδάσκει τη δική του εκδοχή μιας τέχνης που στηρίζεται στις ρίψεις και τις ακινητοποιήσεις αλλά και που περιλαμβάνει τεχνικές αφοπλισμού ενάντια σε αντιπάλους οπλισμένους με ξύλινο ξίφος (μποκέν), ξύλινο ραβδί μήκους 1,20 μ. (τζο) ή μαχαίρι (τάντο). Βασικό χαρακτηριστικό του αϊκίντο έναντι άλλων τεχνών της κατηγορίας τζουτζούτσου είναι η ιδεολογία του Ουεσίμπα η οποία απαγορεύει τους αγώνες και προάγει την αρμονία και την αλληλοκατανόηση μεταξύ των ανθρώπων. Το αϊκίντο σήμερα είναι χωρισμένο σε τρία μεγάλα στιλ, το ένα από τα οποία (Αϊκικάι) διοικείται από τους απογόνους του Ουεσίμπα (αυτή τη στιγμή από τον εγγονό του), κατά το παραδοσιακό ιαπωνικό σύστημα.